ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΤΗΝ ΜΠΑΡΤΣΑ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙ

O Λιονέλ Μέσι πρώτα κέρδισε τη Χρυσή Μπάλα και στη συνέχεια ανακηρύχτηκε και καλύτερος ποδοσφαιριστής της χρονιάς. Καθοριστικοί λόγοι για την επιλογή του υπήρξαν τα κατορθώματά του με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα αλλά και τα ίδια τα κατορθώματα της ομάδας του, που κέρδισε έξι τίτλους σε μια χρονιά -κατόρθωμα που όμοιο του δεν υπάρχει στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο.

Ο χαρισματικός κοντούλης Αργεντινός έχει πέρα από χαρίσματα και μια τεράστια τύχη: βρέθηκε στην κατάλληλη ομάδα.

Tη βραδιά που ο Μέσι κέρδισε τη Χρυσή Μπάλα, ο Κριστιάνο Ρονάλντο έκανε ένα καταπληκτικό παιχνίδι με τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης στη Μασσαλία. Νομίζω ότι ο Πορτογάλος είναι καλύτερος παίκτης από τον Μέσι. Τον τοποθετείς στην επίθεση και αμέσως βρίσκεις κάποιον που όχι απλώς θα σκοράρει, αλλά και θα τραβήξει την ομάδα μπροστά.

Ο Ρονάλντο είναι πιο μαχητής, σίγουρα περισσότερο παλιόπαιδο και χωρίς αμφιβολία ικανότερος σκόρερ. Επίσης, η προσαρμογή του στη Ρεάλ Μαδρίτης, παρά τους τραυματισμούς και τα προβλήματα, λέει πολλά για τον χαρακτήρα του: προσωπικά δυσκολεύομαι να δω τον Μέσι μακριά από την Μπαρτσελόνα. Από την άλλη, μπορεί ο Κριστιάνο να είναι καλύτερος παίκτης από τον Αργεντινό, αλλά ο Μέσι της Μπαρτσελόνα είναι σίγουρα ο καλύτερος παίκτης του κόσμου! Σας μπέρδεψα;


Λεω  πολλές φορές ότι ο ποδοσφαιρόφιλος είναι ένα ανώριμο παιδί που προσπαθεί και καταφέρνει να παρατείνει την παιδική του ηλικία διαμέσου της απόλαυσης ενός σπορ που του θυμίζει πόσο υπέροχο πράγμα είναι να παραμένεις πιτσιρίκος. Αυτή η αέναη παιδικότητα που μας αγκυλώνει στο ποδόσφαιρο μας οδηγεί σε μια διαδικασία συγκρίσεων: νομίζουμε ότι ψάχνουμε το παρελθόν ενώ απλώς κολυμπάμε στις μνήμες μας καταργώντας τον χρόνο.

Εγώ, π.χ., ακόμα νομίζω ότι ο Μαραντόνα παίζει μπάλα και καμιά φορά αναζητώ τον Φαν Μπάστεν στα γκολ κάθε χαρισματικού ψηλόλιγνου παιδιού. Αν οι αληθινά μεγάλοι ποδοσφαιριστές δεν είχαν ποτέ κανένα πρόβλημα με τον χρόνο και αν πλανάται η βεβαιότητα ότι θα έκαναν τη διαφορά σε οποιαδήποτε εποχή, αυτό συμβαίνει γιατί ο χρόνος τους είναι ο δικός μας χρόνος, τον οποίο διαρκώς προσπαθούμε να καταργήσουμε.

Για κάποιους ο Πελέ, αν έπαιζε τώρα, θα συνέχιζε να βάζει γκολ για πλάκα γιατί όταν αγωνιζόταν έμοιαζε το ίδιο ολοκληρωμένος αθλητής με τους ποδοσφαιριστές του καιρού μας. Για κάποιους άλλους ο Μαραντόνα σήμερα θα ήταν πιο θεαματικός από τον Ροναλντίνιο, γιατί όταν έπαιζε δεν υπήρχαν οι ελεύθεροι χώροι που έχουν σήμερα στη διάθεσή τους οι επιθετικοί και το ποδόσφαιρο ήταν σαφώς πιο σκληρό.

Για κάποιους τρίτους ο Γιόχαν Κρόιφ με την αέρινη κίνηση και την κοφτή ντρίμπλα σήμερα θα έσπερνε τον πανικό. Ολα αυτά ισχύουν και δεν ισχύουν, αλλά αυτό που μετρά είναι ότι στις δικές μας αχρονικές και παιδικές (δηλαδή μπερδεμένες) μνήμες όλοι αυτοί είναι ήρωες που δεν φθίνουν με τίποτα. Υπάρχει μια σύμβαση θαυμασμού που κάθε πιτσιρίκι (δηλαδή εγώ κι εσύ) υπηρετούμε με πάθος.


Σε αυτή την ευτυχία της παιδικότητάς μας μπορούμε να βρίσκουμε σημεία αναφοράς και δογματικές απαντήσεις για το τι αξίζει και τι όχι. Κι εκεί που είχαμε όλες τις απαντήσεις για το τι μας αρέσει, τι πιστεύουμε ότι είναι ξεχωριστό, τι γουστάρουμε και τι προσδοκούμε, εκεί που οι ντρίμπλες του Ροναλντίνιο είχαν γίνει το τελευταίο οχυρό της μπεμπέ αισθητικής μας, εκεί που τα γκολ του Κριστιάνο Ρονάλντο ή οι μπαλιές του Κακά ήταν λίγο σαν τα γλειφιτζούρια και τα μελομακάρονα της γιαγιάς (ωραία και ταυτόχρονα επαναλαμβανόμενα), ένα ωραίο πρωί ήρθε ο Μέσι, δηλαδή η εποχή της ωριμότητάς μας. Ενας σπόρος, φτιαγμένος στα γήπεδα της Μπαρτσελόνα, χωρίς τίποτα το εξωπραγματικό ή το εξώκοσμο ώστε να σε ξανακάνει δέκα χρόνων, και την ίδια στιγμή πολύτιμος και σπουδαίος. Και καθόλου, μα καθόλου, μυστηριώδης.


Εβλεπα τον πίνακα των νικητών της Χρυσής Μπάλας και των κατόχων του σχετικού βραβείου της FIFA. Αλλοι έχουν ταλέντο που ζηλεύεις, άλλοι ευφυΐα που δεν συναντάς πουθενά, άλλοι σπάνια προσωπικότητα: όλοι κινούνται στον πολύ γνώριμο για τους πιτσιρίκους (δηλαδή για μας) πλανήτη της υπερβολής. Για όλους μπορείς να φανταστείς απιθανιές, να σκεφτείς κατορθώματα μοναδικά, από αυτά που τα παιδιά διηγούνται για τον ίδιο τους τον εαυτό όταν λένε ψέματα.

Αν ο Μέσι διαφοροποιείται σε κάτι από τους υπόλοιπους μεγάλους είναι ότι έθεσε το ταλέντο του στην υπηρεσία της ομάδας που τον ανέδειξε: είναι ένα εξαιρετικό γρανάζι μιας καταπληκτικής μηχανής που λέγεται Μπαρτσελόνα, ο καλύτερος παίκτης της καλύτερης ομάδας.

Συγχρόνως, σε καλεί για να τον καταλάβεις να κατανοήσεις την Μπάρτσα, τη ραφιναρισμένη τελειότητα των μηχανισμών της, την καθοριστικότητα του Ινιέστα, του Τσάβι, του Πουγιόλ, του Αλβες, του Τουρέ, που δεν είναι οι καλύτεροι του κόσμου στις θέσεις τους και παρ' όλα αυτά συγκροτούν την καλύτερη ομάδα του καιρού μας.


Δεν αντέχω τον Μέσι γιατί υποχρεώνει τον κόσμο να σκέφτεται τι ωραίο παιχνίδι είναι το ποδόσφαιρο όχι όταν είναι απλό και συνηθισμένο, αλλά οργανωμένο, δομημένο και σοβαρό, δηλαδή στοχευμένο. Δεν αντέχω τον Μέσι γιατί είναι η απόδειξη πως ακόμα και κάποιος μικροκαμωμένος κι αδύνατος μπορεί να γίνει ο καλύτερος του κόσμου κάνοντας πρόοδο στηριζόμενος στη δική του μεγάλη προσπάθεια και στη σοβαρή δουλειά των προπονητών του.

Δεν αντέχω τον Μέσι γιατί αποδεικνύει ότι οι μεγάλες ομάδες χτίζονται και δεν αγοράζονται κι εγώ θέλω να πιστεύω ότι, όπως με έχουν μάθει, όλα στο ποδόσφαιρο είναι το μπάτζετ. Δεν μπορώ να βλέπω τους θριάμβους του γιατί το πρόσωπό του είναι καθαρό και το χαμόγελό του λάμπει: εγώ μεγάλωσα βλέποντας συνοφρυωμένους καπετάν φασαρίες που ξεκινούσαν καριέρες με μοναδικό όνειρο την επιβίωση. Δεν τον αντέχω τον Μέσι γιατί ενώ ο ίδιος είναι ένα ανέμελο παιδί, εμένα με υποχρεώνει να ωριμάζω, δηλαδή να σκέφτομαι με πόσα ψέματα με μεγάλωσαν…


Tο χειρότερο με τον Μέσι είναι ότι τα κατορθώματά του υποχρεώνουν όλους τους υπόλοιπους να προβληματίζονται μήπως τελικά ποδόσφαιρο είναι αυτό στο οποίο πιστεύει η Μπαρτσελόνα. Εμείς ψάχνουμε τον Ελληνα Μέσι στο πρόσωπο του Σωτήρη Νίνη.

Οι Τούρκοι θεωρούν Μέσι της Τουρκίας τον Αρντά της Γαλατά και περιμένουν να γίνει ο σταρ του μέλλοντός τους. Οι Ιταλοί θα θελαν να γίνει Μέσι ο Τζοβίνκο, αλλά δεν θα τους πείραζε να γίνει και νέος Ντελ Πιέρο. Οι Γάλλοι πίστευαν ότι η δική τους απάντηση στον Αργεντινό είναι ο Μπεν Αρφά. Ολα αυτά είναι συνήθως δημοσιογραφικές υπερβολές και όσο μένουν τέτοιες δεν κινδυνεύουμε.

Εκεί που αρχίζουμε να κινδυνεύουμε είναι αν ξαφνικά αρχίσουν όλοι να αντιγράφουν το μοντέλο της Μπάρτσελόνα. Αν αρχίσουν να βγάζουν παίκτες από τα φυτώρια αντί κάθε καλοκαίρι να σκορπούν εκατομμύρια, αν παρουσιάζουν ομάδες που από τη νίκη προτιμούν τη θεαματική επικράτηση, αν ο όρος σκάουτινγκ δεν αφορά την ανακάλυψη κάποιου Λατινοαμερικανού 25άρη που μπορεί να 'ρθει στην Ευρώπη και να τα οικονομήσουν τρεις-τέσσερις μάνατζερ αλλά την εκτίμηση του ταλέντου ενός 16χρονου παιδιού, τότε, σόρι που σας τρομάζω, αλλά τη βάψαμε!

Αν οι επιτυχίες μιας ομάδας πιστώνονται στους προπονητές και όχι στους προέδρους, αν η απαίτηση των οπαδών είναι το θεαματικό ποδόσφαιρο κι όχι οι νίκες με την ψυχή στο στόμα, αν κοιτάμε τι γίνεται στο γήπεδο κι όχι ποιος έχει το πάνω χέρι στη διαιτησία, θα αρχίσω πραγματικά να ανησυχώ για το πού πάει το ποδόσφαιρο!

Επειδή είναι γιορτινές μέρες, ας βάλει το χέρι του ο καλός Θεούλης να ξεφτιλιστεί η Μπαρτσελόνα το συντομότερο. Να φωνάζουν οι οπαδοί της να πάρει παίκτες ο πρόεδρος και να σταματήσουν να ασχολούνται με μικρούς. Να διώξουν τον Γκουαρντιόλα το γρηγορότερο και να φέρουν έναν να παίζει με δύο στόπερ και μια μεσαία γραμμή μπετοναρισμένη με τριπλοκούμπωμα. Τι είπατε; Οτι και ο Θεός την Μπάρτσα γουστάρει να βλέπει;
Του Αντώνη Καρπετόπουλου

«Έσπασε» ο βασικός αλγόριθμος κρυπτογράφησης των κινητών τηλεφώνων

Ρε κακό που μας βρήκε πρωτοχρονιάτικα....τι θα κάνω τώρα;;; πως  θα μου λέει η ΚΟΥΛΑ αυτά που της λέει η κινητή εφημερίδα ΑΦΡΟΥΛΑ για όλα τα κοινωνικά δρώμενα της πόλης;;; ποιος βγήκε με ποια,και ποια βρέθηκε με ποιον, και γιατί η ΚΑΤΙΝΑ τσακώθηκε με τον άντρα της και αν ο ΜΑΝΟΛΗΣ ήρθε μεθυσμένος.....αχ ρε ΒΗΜΑ on line τι μου εκανες....αχ

Ομάδα ερευνητών πληροφορικής δημοσίευσε λεπτομέρειες για το μυστικό αλγόριθμο κρυπτογράφησης με τον οποίο προστατεύεται το απόρρητο των κλήσεων κινητής τηλεφωνίας. Ζητούν τώρα από τη βιομηχανία να ισχυροποιήσει το σύστημα καθώς θεωρούν ότι οι υποκλοπές είναι πλέον πρακτικά εφικτές.......Περισότερα ΕΔΩ:

Ασφυξία...

Αναδημοσιεύω μια καταπληκτική ανάρτηση από το ράδιο Κομοτηνή Ε.Ρ.ΚΟ http://erkoradio.blogspot.com που ουσιαστικά μας βάζει να σκεφτούμε πως πρέπει να συμπεριφερθούμε απο του δε και στο εξής στους εξ ανατολών γειτόνους μας...

«ΤΟ ΟΞΥΓΟΝΟ ΜΑΣ εξαντλείται»... Το είπε πριν από λίγες ημέρες στην εφημερίδα «Μιλιέτ» ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Το εννοούσε, καθώς δεν πήρε πίσω ούτε μια λέξη απ΄ όσα είπε στο αμερικανικό δίκτυο CΒS περί «σταύρωσης» του ιδίου και της Ομογένειας της Κωνσταντινούπολης από το τουρκικό κράτος.

ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ενόχλησε το γεγονός ότι η διαμαρτυρία έγινε στην αμερικανική τηλεόραση και μάλιστα πράιμ τάιμ. Για όσους γνωρίζουν τον ήπιο και μετριοπαθή Βαρθολομαίο, η εξήγηση για το ξέσπασμα είναι απλή και αληθινή: βαρέθηκε να τον κοροϊδεύουν.

Ο ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ εξελέγη Πατριάρχης το 1991, όταν ήταν 51 ετών. Τον Φεβρουάριο κλείνει τα 70 και η Θεολογική Σχολή της Χάλκης συμπληρώνει 39 χρόνια κλειστή. Ο ίδιος έχει εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ως έφεδρος αξιωματικός του τουρκικού στρατού και διεκδικεί τα δικαιώματά του ως Τούρκος πολίτης. Το πρόβλημα είναι ότι το τουρκικό κράτος το βλέπει διαφορετικά.

Ο ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟΣ ηγέτης της Ορθοδοξίας, ο «πρώτος μεταξύ ίσων», ο «πράσινος Πατριάρχης» που έγινε δεκτός στην Ουάσιγκτον με τιμές αρχηγού κράτους τον Νοέμβριο, δεν μπορεί να αγιάσει στον τόπο του. Μπορεί να συνομιλεί με τον Μπαράκ Ομπάμα στον Λευκό Οίκο και τη Χίλαρι Κλίντον στην αμερικανική πρωτεύουσα, αλλά στην έδρα του, την Κωνσταντινούπολη, δεν τον επισκέπτεται κανένας Τούρκος κυβερνητικός αξιωματούχος.

ΚΙ ΑΣ ΕΙΧΕ το θάρρος ο Βαρθολομαίος να στηρίξει τον Ταγίπ Ερντογάν από τα πρώτα του βήματα, το 2002. Ήταν η εποχή που ο ιδρυτής του ισλαμικού κόμματος ΑΚΡ είχε γεννήσει ελπίδες ότι η δύσκολη σχέση Φαναρίου κι επίσημου τουρκικού κράτους θα άλλαζε. Ο Πατριάρχης στήριξε επανειλημμένα δημοσίως την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας και το άνοιγμα του Ερντογάν προς τις μειονότητες.

ΑΛΛΑ Ο καιρός πέρασε και πολύ λίγα άλλαξαν. Ο Βαρθολομαίος γνωρίζει ότι για την Άγκυρα παραμένει αυτό στο οποίο θέλει να τον μετατρέψει: στον «Πατριάρχη του Φαναρίου». Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την οικουμενικότητα του Πατριαρχείου, επιχειρώντας να το υποβαθμίσει σε μια μικρή τοπική εκκλησία.

ΑΝ ΔΕΝ είχαν δει το φως της δημοσιότητας οι πληροφορίες για συνωμοτικές ενέργειες εναντίον του Φαναρίου, η κραυγή του Βαρθολομαίου θα έμοιαζε με το καζαντζακικό «δεν φοβάμαι τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα, είμαι ελεύθερος»...

ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΗΞΗ;;;;

Τελικά αναρωτιέμαι ώρες ώρες τι θέλουν στην κυβέρνηση …. Να βγει η χώρα από την κρίση όσο το δυνατόν ποιο γρήγορα και με μικρότερες απώλειες ή να έχουμε πράσινη ανάπτυξη και στην οικονομία; Γιατί και τα δυο μαζί δεν μπορεί να συνυπάρξουν και αποδεικνύετε από το γεγονός ότι οι Δ.Ο.Υ της χώρας γέμισαν από κατατεθειμένες άδειες αυτοκινήτων και μοτοσικλετών. Τη κέρδισε η οικονομία από την τρελή αύξηση των τελών κυκλοφορίας; Τίποτα απεναντίας έχασε. Μα θα μου πει κάποιος… κάποια στιγμή μέσα στο έτος δεν θα της πάρουν πίσω; Ναι θα της πάρουν… αλλά μέχρι τότε η οικονομία θα έχει χάσει πολύ περισσότερα από ότι θα έβγαζε με αυτή την αύξηση των τελών… θα τα χάσει από καύσιμα, από διόδια, από ανταλλακτικά, από συνεργεία από κλήσεις της τροχαίας από Φ.Π.Α και τόσες άλλες κατηγορίες επαγγελμάτων που εμπλέκονται με το αυτοκίνητο.

Θέλετε ένα παράδειγμα; Σήμερα κατέθεσα στην Δ.Ο.Υ της πόλης που διαμένω της άδειες 2 φορτηγών και μιας μοτοσυκλέτας…. Διαβάστε τώρα τι θα χάσει η οικονομία μόνο από αυτά. Για να πάει στην Αθήνα από την Καλαμάτα το ένα φορτηγό μου να μεταφέρει της πρώτες ύλες για την δουλειά μου χρειάζεται… 44 ευρώ διόδια και 150 ευρώ καύσιμο περίπου (πέρα από τα υπόλοιπα που αναφέρω ποιο πάνω δηλαδή ανταλλακτικά συνεργείο λάστιχα άντε και καμιά κλήση της τροχαίας) υπολογίζω να πάω να πάρω πάλι της άδειες τον Ιούνιο έχουμε λοιπόν: 44 Χ 6 =264€ από διόδια και 150Χ6=900 από καύσιμα σύνολο 1.164€ συνυπολογίστε και 1.391€ που θα λείπουν από το ταμείο του κράτους για 6 μήνες και βγάλτε τα συμπερασματά σας.

Να χαιρόμαστε τους φωστήρες που μας κυβερνάνε και τους προηγούμενους και τους σημερινούς.

ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΡΙΣΩ…. ΑΛΛΑ

Λέει ο θυμόσοφος λαός «θέλω να αγιάσω και δεν μ’ αφήνουν οι διαόλοι».  Μέρες που είναι ήθελα να γράψω κάτι ελαφρύ και με χιούμορ ώσπου άνοιξα την σελίδα του Βήματος (τι το ήθελα;) και διάβασα ένα άρθρο που δεν θα το έγραφε ούτε ο πρόεδρος οποιασδήποτε τράπεζας. Τι λέει;;;.  Ούτε λίγο ούτε πολύ  γράφει ο κύριος Μαρίνος ότι κυβέρνηση και πολίτες είναι κοινοί απατεώνες και το μόνο στόχο που έχουν είναι να μην πληρώσουν και να φεσώσουν της τράπεζες, ενώ της τράπεζες πέρα από εμπορικές επιχειρήσεις της ονομάζει και κοινωφελή ιδρύματα που επιτελούν κοινωνικό έργο…. «Θού κύριε το στοματί μου». Τώρα;;; Να αρχίσω να αραδιάζω αποφάσεις και πρακτικές των τραπεζών εδώ και ένα- ενάμιση χρόνο απέναντι στην βιοτεχνία; Να πω για το πόσες θέσεις εργασίας χάθηκαν εξαιτίας αυτόν τον πρακτικών; Η για το πόσες έκλισαν;

Ειλικρινά δεν περίμενα από τον κύριο Μαρίνο που τον διαβάζω αρκετά χρόνια τέτοιες απόψεις…. Πραγματικά λυπάμαι. Αν θελετε να διαβασεται το αρθρο πατηστε ΕΔΩ:

Η ΕΥΧΕΣ ΜΟΥ!!!!

Πόλεμος για τις ρυθμίσεις χρεών

Διαβάζω στα ΝΕΑ on-line



Με λιγότερα και ακριβότερα δάνεια απειλούν οι τράπεζες, που θεωρούν «κόκκινο πανί» το νομοσχέδιο για τις ευνοϊκές ρυθμίσεις των χρεών δανειοληπτών και επιχειρήσεων.

Κυβέρνηση και τραπεζίτες βρίσκονται στα χαρακώματα, ενώ ο πόλεμος φούντωσε για τα καλά μετά και την επιστολή του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος Γ. Προβόπουλου προς την υπουργό Οικονομίας Λ. Κατσέλη, στην οποία αναφέρει ότι διατάξεις του νομοσχεδίου στη σημερινή δυσμενή συγκυρία θα πλήξουν τη ρευστότητα και την κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών προκαλώντας κινδύνους ακόμη και για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Περισοτερα ΕΔΩ:

Λούκα μην κάνεις πίσω.....η επιβίωση της αγοράς εξαρτάτε άμεσα από αυτό το νομοσχέδιο......είμαστε διπλά σου!

Τα κορυφαία επιτεύγματα του 2009

 ΣΤΟ ΒΗΜΑ on line διαβάζουμε:



ΛΟΝΔΙΝΟ Oπως κάθε χρόνο έτσι και εφέτος η έγκυρη επιστημονική επιθεώρηση «Science» παρουσιάζει τα σημαντικότερα επιτεύγματα και ανακαλύψεις στον χώρο της επιστήμης. Σημαντικότερη όλων εφέτος κρίνεται η διαπίστωση ότι τα απολιθώματα ενός ανθρωποειδούς ηλικίας 4,4 εκατ. ετών (τα οποία είχαν εντοπιστεί πριν από μερικά χρόνια) ανήκουν σε έναν από τους λεγόμενους «χαμένους κρίκους» στην εξέλιξη του ανθρώπου. Το ον αυτό, που ήταν θηλυκό, ονομάστηκε «Αρντι» (αρδιπίθηκος) και είναι κατά 1 εκατ. έτη προγενέστερο από την περίφημη Λούσι, τον αυστραλοπίθηκο που θεωρείται ως σήμερα ο παλαιότερος (γνωστός) συγγενής του ανθρώπου. Οπως προέκυψε από τη μελέτη των απολιθωμάτων, η Αρντι είχε ύψος 1,2 μέτρα και βάρος γύρω στα 54 κιλά. Περπατούσε στα δύο πόδια και είχε την ικανότητα να αναρριχάται στα δέντρα. Τα επόμενα εννέα επιτεύγματα που επέλεξαν οι συντάκτες του «Science», τα οποία δεν αφορούν μόνο δημοσιεύσεις της συγκεκριμένης επιθε ώρησης αλλά όλων των σημαντικών επιστημονικών εντύπων στον κόσμο, είναι:

Τα μυστηριώδη πάλσαρ: Το διαστημικό τηλεσκόπιο ακτινών «Fermi» της ΝΑSΑ εντόπισε έναν άγνωστο ως σήμερα τύπο άστρων πάλσαρ (ταχέως περιστρεφόμενων άστρων νετρονίων με μεγάλο μαγνητισμό).

Το ελιξίριο της ζωής: Στη Νήσο του Πάσχα ανακαλύφτηκε η ουσία ραπαμυκίνη η οποία, σύμφωνα με τους επιστήμονες, πιθανόν είναι να αποτελεί το ελιξίριο της νεότητας.

Οπως προέκυψε από πειράματα σε ποντίκια, η ουσία μπορεί επεκτείνειτη διάρκεια ζωής των πειραματό-ζωων ως και κατά 40%. Η ανακάλυ-ψη αυτή ήταν ιδιαιτέρως σημαντι-κή, δεδομένου ότι η θεραπεία ξεκί-νησε όταν τα πειραματόζωα ήτανήδη «μεσήλικες». Το «μαγικό» γραφένιο: Πριν απόλίγα χρόνια ανακαλύφτηκε έναάκρως αγώγιμο υλικό, το γραφένιο,και από τότε έρχονται στο φως συ-νεχώς νέες εντυπωσιακές ιδιότητέςτου. Το 2009 άρχισε η αξιοποίησητου υλικού σε πειραματικές ηλε-κτρονικές συσκευές. Το μόριο κατά της ξηρασίας: Αποκωδικοποιήθηκε η δομή ενός μορίου που βοηθάει τα φυτά να επιβιώσουν στην ξηρασία. Η εξέλιξη ανοίγει τον δρόμο στην ανάπτυξη νέων μεθόδων προστασίας των καλλιεργειών από την ξηρασία.

Το «λεπτομερές» λέιζερ: Στο Εθνικό Εργαστήριο SLΑC των ΗΠΑ δημιουργήθηκε το πρώτο λέιζερ ακτινών Χ που μπορεί να απεικονίζει με πρωτοφανή λεπτομέρεια τις χημικές αντιδράσεις ενώ αυτές λαμβάνουν χώρα.

Νέες γονιδιακές θεραπείες: Η ανάπτυξη νέων γονιδιακών θεραπειών για μια σειρά από παθήσεις, όπως για μια θανατηφόρο νόσο του εγκεφάλου, για μια μορφή κληρονομικής τύφλωσης, καθώς και για μια σοβαρή διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος.

Μαγνητικά μονόπολα: Η ανακάλυψη για πρώτη φορά μαγνητικών μονοπόλων σε κρυσταλλικά υλικά, τα οποία έχουν μόνο έναν μαγνητικό πόλο.

Νερό στη Σελήνη: Η πτώση μιας βολίδας και ενός ερευνητικού σκάφους σε έναν κρατήρα της Σελήνης αποκάλυψε στο υπέδαφος πλούσια κοιτάσματα νερού σε παγωμένη μορφή. Μια ανακάλυψη που ανοίγει τον δρόμο για τη δημιουργία επανδρωμένων βάσεων.

Η αναβάθμιση του «Ηubble»: Το παλαιότερο διαστημικό τηλεσκόπιο, το «Ηubble», δέχτηκε εφέτος άλλη μία αναβάθμιση. Τα νέα όργανα που τοποθετήθηκαν και ειδικά οι πολύ ισχυρές και προηγμένες τεχνολογικά κάμερες έχουν αποτέλεσμα το τηλεσκόπιο να καταγράφει ολοένα πιο εντυπωσιακές εικόνες από τα βάθη του Σύμπαντος.

Τι είναι ο χαρακτήρας;

Φέρνω σήμερα ένα άρθρο για μια καταπληκτική συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων που είχα με τον αγαπητό φίλο Θανάση με θέμα τον χαρακτήρα και κατά πόσο αυτός διαμορφώνετε. Θα ήθελα και την δική σας άποψη για το θέμα αυτό. Να πω εδώ ότι η συζήτηση παρ-εκτράπηκε από το κυρίως θέμα που είχε αναρτήσει ο Θανάσης μετά την γνωστή παροιμία την οποία επικαλέστηκα "Το παιδάκι σου και το σκυλάκι σου όπως τα μάθεις".

Γράφει  η Δρ. Κλορίντα Λουμπράνο - Κωτούλα*

            Ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι να βοηθήσω όσο είναι δυνατόν τα  άτομα να ζούνε καλύτερα αφού κατανοήσουν συγκεκριμένα θέματα που έχουν σχέση με τη ψυχοσωματική υγεία και περισσότερο ακόμη να προσφέρω ορισμένα μέσα με τα οποία ενδεχομένως μπορούν να προλάβουν τη νεύρωση από τη μικρή ηλικία.

            Θα ρωτήσετε, τι σχέση έχουν η ψυχοσωματική υγεία και η πρόληψη της νεύρωσης με το χαρακτήρα και τι είναι η ανάλυση του χαρακτήρα.

            Η «Ανάλυση του Χαρακτήρα» είναι μια θεωρία που ανέπτυξε ο Βίλχελμ Ράϊχ, μαθητής και συνεργάτης του Σ. Φρόϋντ, ο οποίος υποστήριζε ότι ο άνθρωπος είναι μια ενότητα σώματος και ψυχής  που πηγάζουν από τον ίδιο ζωτικό πυρήνα.

Ό,τι συμβαίνει στο σώμα συμβαίνει και στην ψυχή και αντίθετα.

Άρα και η διαμόρφωση του χαρακτήρα αποτυπώνεται και στο σώμα και στην ψυχή.

            Τι είναι ο χαρακτήρας; Είναι ο συνηθισμένος, αυθόρμητος και στερεότυπος τρόπος συμπεριφοράς του κάθε ανθρώπου, που είναι αρκετά φανερό και από τη στάση του σώματος, από τις κινήσεις, από τις σωματικές εκφράσεις, από τον τρόπο με τον οποίο μιλάει, από την ενεργειακή κατάσταση που εκπέμπει το σώμα.

            Ένα παράδειγμα: Ο μελαγχολικός χαρακτήρας παρουσιάζει ένα σώμα όχι πολύ ενεργητικό, ένα τόνο της φωνής σιγανό και θλιμμένο, πλάτες και κοιλιά που τείνουν προς τα κάτω. Σε αυτά τα στοιχεία που είναι φανερά, προσθέτονται και άλλα που θα αναλύσουμε όταν θα ασχοληθούμε αναλυτικά με κάθε χαρακτήρα.

            Άλλο παράδειγμα: Ο ναρκισσιστικός χαρακτήρας φαίνεται από ένα σώμα άκαμπτο και ίσιο, από το κεφάλι προς τα πάνω, από ένα βλέμμα σίγουρο και κρύο, από μια αποφασιστική φωνή.

            Ο υστερικός χαρακτήρας προσδιορίζεται από τις έντονες και καμιά φορά προκλητικές κινήσεις, από το γέλιο, από το αποπλανητικό βλέμμα. Εκπέμπει ενέργεια, ζωντάνια.

            Μίλησα για τα πιο χειροπιαστά στοιχεία του χαρακτήρα για να σας δείξω ότι δεν είναι κάτι αφηρημένο, που μόνο οι ειδικοί μπορούν να μελετήσουν.

            Πριν προχωρήσουμε, είναι απαραίτητο να δούμε πόσο και πότε διαμορφώνεται.

            Για να υπάρχει διαμόρφωση του χαρακτήρα, πρέπει να έχει γίνει απαραίτητα η δόμηση του Εγώ. Παρόλο που όπως έχουν αποδείξει πολύ πρόσφατες μελέτες, από τον τρίτο μήνα της εμβρυακής ζωής υπάρχει ένα εμβρυακό Εγώ, δεν μπορούμε να το ορίσουμε με τους ίδιους όρους με τους οποίους ορίζουμε το μεταγεννητικό Εγώ. Αλλά σίγουρα οι εννέα μήνες που περνάει το έμβρυο στην κοιλιά της μητέρας του το επηρεάζουν και του αφήνουν μια προδιάθεση προς τη δημιουργία ενός συγκεκριμένου χαρακτήρα.

            Η διαμόρφωση του χαρακτήρα, όπως έλεγε και ο Φρόϋντ, είναι ένα ιστορικό στοιχείο. Άρα υπάρχει ένας εν δυνάμει χαρακτήρας ήδη από τη γέννηση, αλλά η βασική διαμόρφωσή του είναι μια ιστορική συνέπεια. Πολλές εξηγήσεις τις έχω δώσει και σε άλλα άρθρα που έχω δημοσιεύσει αλλά επειδή κάθε θέμα απαιτεί συγκεκριμένα στοιχεία για να γίνει κατανοητό, υποχρεώνομαι να επαναλάβω κάποιες έννοιες.

            Από τότε που το παιδί γεννιέται μέχρι 8-9 χρονών, από τότε δηλαδή που αρχίζει η δική του ψυχοσυναισθηματική εξέλιξη, συναντάει κάποιες ματαιώσεις σε καταστάσεις που δημιουργούν φόβο, άγχος, αγωνία.

            Για να ξεπερνιέται η αγωνία που προκαλεί ο φόβος, το παιδί χρησιμοποιεί τρεις διαδικασίες:

            Α) Ταυτίζεται με τον επιτιθέμενο (π.χ. ένα γονιό) και παίρνει τη χαρακτηριολογική του όψη.

            Β) Στρέφει ενάντια στον εαυτό του εκείνη την επιθετικότητα που έπρεπε να στρέφει προς τους άλλους. Αυτό δημιουργεί ένα άλλο ακόμα χαρακτηριστικό του χαρακτήρα. Στρέφοντας δε την επιθετικότητα ενάντια στον εαυτό μας, δημιουργούνται αυτόματα μυϊκά μπλοκαρίσματα, π.χ. το παιδί θέλει να δώσει μια γροθιά, δεν την δίνει, κρατά την παρόρμηση της πράξης και τότε μπλοκάρονται π.χ. η ωμοπλάτη, ο λαιμός, το χέρι.

            Γ) Χρησιμοποιεί την ενέργεια που είχε η παρόρμηση για να καταπιέσει και να καταστείλει την ίδια αυτή παρόρμηση. Όπως λέει ο Ράϊχ στην «Ανάλυση του Χαρακτήρα»: Το παιδί έχει μια παρόρμηση, υπάρχει μια ματαίωση από το περιβάλλον, το παιδί δημιουργεί μια άμυνα απέναντι σ’ αυτή, αλλά η ενέργεια που υπάρχει μέσα στην παρόρμηση το πιέζει. Ο μόνος τρόπος για να μη νοιώθει  αγωνία και να μη μπαίνει σε σύγκρουση με το περιβάλλον είναι να χρησιμοποιεί την ενέργεια της παρόρμησης για άλλους σκοπούς και να κρατά την υπόλοιπη μέσα του, πράγμα που δημιουργεί διάφορες δυσάρεστες καταστάσεις και συνέπειες.

            Παίζει ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα σε ποια φάση της ανάπτυξης βρίσκεται το παιδί και ποια τμήματα του σώματος εμπλέκονται. Αυτό γιατί μια ματαίωση σε στοματικό επίπεδο, σε ένα νεογέννητο, είναι πολύ πιο σοβαρή από τη ματαίωση πάλι σε στοματικό επίπεδο που γίνεται σε ένα παιδί 4 ή 5 χρονών. Άρα, είναι σημαντική η χρονολογική στιγμή της ματαίωσης όσο η ποιότητα και η ποσότητά της.

            Το πρόσωπο που ματαιώνει το παιδί είναι καθοριστικής σημασίας (π.χ. άλλη είναι η ματαίωση από τον πατέρα, άλλη από την μητέρα, άλλη από τη γιαγιά). Επίσης μεγάλο ρόλο παίζουν η ηλικία και το φύλο του παιδιού σε σχέση με το φύλο του προσώπου που ματαιώνει.

            Τελειώνουμε λέγοντας ότι ο χαρακτήρας συνίσταται από μια χρόνια αλλοίωση του εγώ, που θα μπορούσαμε να την ορίσουμε ως σκλήρυνση. Σκοπός του είναι η προστασία του Εγώ από εσωτερικούς και εξωτερικούς κινδύνους. Ως μηχανισμός άμυνας, που έγινε πια χρόνιος, μπορεί να ονομαστεί «θωράκιση». Θωράκιση σημαίνει αναμφίβολα έναν περιορισμό της ψυχικής κινητικότητας του ανθρώπου. Σε δυσάρεστες καταστάσεις η θωράκιση σκληραίνει, στις ευχάριστες χαλαρώνει.

            Ο βαθμός χαρακτηριολογικής κινητικότητας και η ικανότητα ανοίγματος και κλεισίματος απέναντι στον εξωτερικό κόσμο, αποτελούν τη διαφορά ανάμεσα σε μια χαρακτηριολογική δομή, προσιτή στην πραγματικότητα και μια νευρωτική χαρακτηριολογική δομή.

            Αυτή η εισαγωγή, που μπορεί να φαίνεται λίγο αφηρημένη, στην πραγματικότητα μας λέει ακόμη μια φορά πόσο ευαίσθητα και σημαντικά είναι τα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού, πώς καθορίζουν τη ζωή του και τι μεγάλη ευθύνη έχουν τα άτομα που μεγαλώνουν ένα μωρό.

            Και όταν πιο αργά θα πουν στο παιδί «τι κακό, τι δύσκολο χαρακτήρα έχεις», να θυμηθούν ότι μπορούσανε, είχαν τη δυνατότητα να διαμορφώσουν καλύτερο χαρακτήρα, ώστε να ζούνε καλύτερα οι ίδιοι και ειδικά το παιδί τους.

* Η Κλορίντα Λουμπράνο-Κωτούλα είναι Κλινική Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια-trainer, διευθύντρια του ΚΕΝΤΡΟΥ ΜΕΛΕΤΩΝ ΚΑΙ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ «ΒΙΛΧΕΛΜ ΡΑΪΧ» και του Ελληνικού Ινστιτούτου Νευροφυτοθεραπείας και Ανάλυσης του Χαρακτήρα (Ε.Ι.Ν.Α.), 3^ης Σεπτεμβρίου 84 , τηλ. 210 8812653 Fax. 210 8812104, e-mail: clubrano@otenet.gr

Μέγα φιάσκο προμηνύεται στην Κοπεγχάγη

Από την kathimerini.gr

ΚΟΠΕΓΧΑΓΗ. Η παραίτηση της προέδρου της συνόδου, Κόνι Χέντεγκαρντ, η απειλή εκατοντάδων εκδιωχθέντων ακτιβιστών ότι θα καταλάβουν το Μπέλα Σέντερ, η διάλυση της διαδήλωσής τους με κλομπ και δακρυγόνα, η σύλληψη 260 ατόμων, η άφιξη των ηγετών και κυρίως η βροχή των προειδοποιήσεων για το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων, συνέθεσαν χθες το παζλ των εξελίξεων στην Κοπεγχάγη. Το βασικό σημείο τριβής μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας εντοπίστηκε, αυτή τη φορά, στην άρνηση της τελευταίας να δεχθεί στο έδαφός της ελεγκτές της διεθνούς κοινότητας, που θα επαληθεύουν την τήρηση των δεσμεύσεών της για τη μείωση των ρύπων. Περισότερα Εδώ:

Η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο. Τον μεγαλήτερο ρυπαντή του πλανήτη ποιός θα τον ελεγξεί; Και μιλάω για τής Η.Π.Α πού σημειωτέων δεν έχουν υπογράψει την συνθήκη του Κιότο γιατή μέσα σε αυτήν προβλέπονται και πρόστημα.

Αύξηση στην Κίνα των πυρηνικών αντιδραστήρων

The New York Times

ΣΕΝΤΖΕΝ ΚΙΝΑ. Μέσα στην επόμενη δεκαετία, η Κίνα θα κατασκευάσει τριπλάσιους πυρηνικούς αντιδραστήρες από όσους όλα τα υπόλοιπα κράτη του κόσμου μαζί, γεγονός που θα συμβάλει στην προσπάθεια για την ανάσχεση της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Ηδη λειτουργούν στην Κίνα έντεκα πυρηνικά εργοστάσια, με προοπτική να ξεκινάει η κατασκευή άλλων δέκα κάθε χρόνο.Περισότερα Εδώ:

Κάλιο αργά παρά ποτέ...να που τα πυρηνικά εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας είναι ΠΡΑΣΙΝΑ και συμβάλουν στην μείωση των ρύπων στην ατμόσφαιρα!!!

Τούρκοι και Ελληνες ψαράδες πιασμένοι σε δίχτυα φιλίας

 Οταν η πολήτες δύο γειτονικών χωρών εχουν καταλάβει οτι η καθημερινοτητά τους  τα προβληματά τους και ο καθημερινός αγώνας για επιβίοση είναι ίδιος πέρα απο πολητικές και θρησκείες, τότε συμβαίνη αυτό πού:

Γράφει η  Ιωαννά Φωτιάδη στην Καθημερινή

«Αλλοι οι νόμοι της στεριάς και άλλοι της θάλασσας» λένε οι νησιώτες, και όπως φαίνεται ισχύει. Μαθήματα καλής γειτονίας παρέδωσαν Τούρκοι ψαράδες που με δική τους πρωτοβουλία επέστρεψαν σε Ελληνα συνάδελφό τους από τη Χίο τα 2.000 μέτρα δίχτυα, που είχε κατασχέσει τουρκικό λιμενικό επειδή τα είχε «ρίξει» σε τουρκικά χωρικά ύδατα.
«Ξαφνικά, στις 6 Ιουνίου μου τηλεφώνησε ο Σιακίρ, ένας γνωστός μου Τούρκος ψαράς από την Κάτω Παναγιά (Ciftlik Koy)» θυμάται σήμερα ο κ. Τάσος Φούτσος, συνταξιούχος εκπαιδευτικός και «εθελοντής» διερμηνέας ελληνικών - τουρκικών, μιας και ως Ιμβριος κατέχει άψογα τις δύο γλώσσες. «Ο Τούρκος αλιεύς με ενημέρωσε ότι σκάφος της τουρκικής ακτοφυλακής μάζεψε τα δίχτυα ενός Χιώτη. «Τον είδαμε την επομένη που γύρισε και τα έψαχνε» μου εξήγησε «θέλαμε να τον ενημερώσουμε αλλά δεν είχαμε κώδικα επικοινωνίας. Γι' αυτό χρειάζομαι τη βοήθειά σου! Θέλω να του πεις να μην ανησυχεί, θα τα πάρουμε τα δίχτυα του και θα του τα επιστρέψουμε σύντομα»». Το κόστος των διχτυών κυμαίνεται στα 1.500 ευρώ και το περιστατικό συνέβη στις αρχές της κατ' εξοχήν αλιευτικής περιόδου.Περισότερα εδώ:

Ο έγγαμος βίος δρα σαν αντικαταθλιπτικό

Διαβάζω στό ΒΗΜΑ on-line

O έγγαμος βίος δρα ευεργετικά στον οργανισμό μειώνοντας τον κίνδυνο κατάθλιψης και άγχους, σύμφωνα με μια νέα διεθνή μελέτη. Προσοχή όμως: τα μεγάλα αυτά οφέλη χάνονται εάν ο γάμος τελειώσει άδοξα. Τότε ελλοχεύει αυξημένος κίνδυνος κατάθλιψης, σύμφωνα με τη μελέτη που περιελάμβανε 34.493 άτομα από 15 χώρες και η οποία διεξήχθη από ειδικούς του Πανεπιστημίου του Οτάγκο στη Νέα Ζηλανδία.

Οι ερευνητές βασίστηκαν, όπως ανέφεραν σε πρόσφατο τεύχος του επιστημονικού εντύπου «Ρsychological Μedicine», σε στοιχεία των τελευταίων δέκα ετών που είχαν συλλεχθεί από ειδικούς του Προγράμματος για την Ψυχική Υγεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ). Είδαν ότι το τέλος ενός γάμου είτε μέσω διαζυγίου είτε εξαιτίας θανάτου τού ενός από τους δύο συντρόφους συνδέεται με αυξημένες πιθανότητες εμφάνισης ψυχικών διαταραχών, με τις γυναίκες να είναι πιθανότερο να καταφύγουν σε κατάχρηση ουσιών και τους άνδρες να εμφανίσουν κατάθλιψη.

Συγκεκριμένα, οι επιστήμονες με επικεφαλής την κλινική ψυχολόγο Κέιτ Σκοτ ανακάλυψαν ότι ο γάμος ωφελεί σοβαρά την ψυχική υγεία και των δύο φύλων και όχι μόνο των γυναικών, όπως είχαν δείξει προηγούμενες μελέτες. Αντιστοίχως, όταν πέσουν οι τίτλοι τέλους σε έναν γάμο επηρεάζονται σημαντικά τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες.

Λογικό είναι. Όταν δυο άνθρωποι έχουν πασχίσει να «οικοδομήσουν» μια σχέση που δεν φρόντισαν όμως αυτή η σχέση να έχει αρκετή συναισθηματική τροφή όπως αγάπη – ερώτα – κατανόηση, όταν αυτό το «οικοδόμημα» καταρρεύσει, τότε βγαίνει στην επιφάνια ένα άλλο συναίσθημα που μας ισοπεδώνει την ψυχή. Η αυτοκριτική, με τα χιλιάδες γιατί που απάντηση δεν παίρνουν

Η ΚΥΡΑ ΜΙΖΕΡΙΑ

Ο Γκαζμέντ Καπλάνι γράφει στα ΝΕΑ on-line ένα καταπληκτικό παραμύθι από  το Πουέρτο Ρίκο με πολλά μηνύματα!... Μέσα από το βιβλίο του Ημερολόγιο 2010!... «Λαϊκά παραμύθια από τις άκρες του κόσμου»

«Μια φορά κι έναν καιρό, λένε, ζούσε σ΄ έναν τόπο μια γριά που τα ΄χε τα χρονάκια της. Μοναδική της συντροφιά είχε μια αχλαδιά που μεγάλωνε κοντά στην πόρτα της καλύβας της. Ο κόσμος την φώναζε “κυρα-Μιζέρια”. Τα παιδιά της γειτονιάς της πήγαιναν και την κορόιδευαν και, σαν ερχόταν η εποχή που τα αχλάδια ωρίμαζαν, ανέβαιναν στην αχλαδιά και της έκλεβαν τα φρούτα! Η γριά τα κυνηγούσε και τα μάλωνε, αλλά πού να τα βγάλει πέρα μαζί τους!..περισσότερα εδώ.

Διεκόπησαν οι συνομιλίες στην Κοπεγχάγη

Οι διαπραγματεύσεις στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα ανεστάλησαν, σήμερα, λόγω αποχής της ομάδας των αφρικανικών χωρών, οι οποίες απαιτούν από τις ανεπτυγμένες χώρες να παρατείνουν την ισχύ του Πρωτοκόλλου του Κιότο, το οποίο λήγει το 2012.


Η Κίνα, η Ινδία και άλλες αναπτυσσόμενες χώρες απαιτούν από τις πλούσιες να προβούν σε μεγαλύτερες περικοπές των εκπομπών αερίου. Οι εκπρόσωποι των αναπτυσσόμενων χωρών- μία ομάδα 135 κρατών- δήλωσαν ότι αρνούνται να συμμετάσχουν σε οποιαδήποτε ομάδα εργασίας της συνόδου, στην οποία παίρνουν μέρος 192 χώρες, έως ότου επιλυθεί το ζήτημα.
Η συγκεκριμένη εξέλιξη αποτελεί νέο εμπόδιο στις συνομιλίες της Κοπεγχάγης, οι οποίες ήδη παραπαίουν λόγω των μακροχρόνιων διενέξεων μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών όσον αφορά τις περικοπές ρύπων αλλά και την χρηματοδότηση των αναπτυσσόμενων χωρών προκειμένου να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν την κλιματική αλλαγή.
Αίτημα των αναπτυσσόμενων χωρών είναι να φέρει η πρόεδρος της διάσκεψης Κόνι Χέντεγκαρντ το ζήτημα των εκπομπών αερίων των πλουσίων χωρών στην κορυφή της ατζέντας των συζητήσεων.
Οι συγκεκριμένες χώρες, με επικεφαλής την Κίνα, είχαν εκφράσει υπόνοιες, σύμφωνα με την κυρία Χέντεγκαρντ, ότι στόχος της διάσκεψης ήταν να καταργηθεί ενδεχομένως το Πρωτόκολλο του Κιότο, το οποίο περιορίζει τις εκπομπές αερίων στις πλούσιες χώρες και ορίζει πρόστιμα για την υπέρβαση των ορίων.

ΑΠΟ ΤΟ ΒΗΜΑ online
Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2009  [ 15:10 ]




Θα ήθελα να έβγαιναν τώρα όλοι αυτοί οι «οικολόγοι» που καλούσαν τον κόσμο μέσα από ραδιόφωνα τηλεοράσεις διαδίκτυο και γενικά ΜΜΕ να μας πουν τη έγινε; Που είναι όλοι αυτοί οι ηγέτες με τα Νόμπελ ειρήνης τοίς πράσινες αναπτύξεις και τα πράσειν άλογα που κόπτονται για τον πλανήτη; Άπλα για αυτούς το θέμα είναι μονό οικονομικό και τίποτε άλλο και πρωσοπικά πιστεύω οτι πρόβλημα δεν υπάρχει.

ΨΕΜΑΤΑ…ΨΕΜΑΤΑ…ΨΕΜΑΤΑ

Λένε ότι η θερμοκρασία στον πλανήτη μας ανεβαίνει επικίνδυνα, τα τελευταία 15 χρόνια έχει ανέβη μόλις 0,02 βαθμούς.

Λένε ότι η πάγοι στην Αλάσκα και την Γροιλανδία λιώνουν επικίνδυνα. Μεταξύ 600 και 1400 Μ.Χ οι Βίκινγκ δεν ανακάλυψαν μια καταπράσινη ήπειρο και την ονόμασαν GREENLAND πού ήταν τότε η πάγοι;;;


ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΩ

ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΗ ΑΠΟΞΕΝΩΣΗ;

Ήθελα να γράψω, και στο μυαλό μου ήρθε η τραγική ιστορία με την αυτοκτονία του Ρόμπερτ Ένκε του τερματοφύλακα του Αννόβερο που συγκλόνισε το παγκόσμιο ποδόσφαιρο και εμένα προσωπικά σαν άνθρωπο και σαν φίλαθλο που αγαπά το ποδόσφαιρο και φαντάζομαι και όλους όσους διάβασαν για αυτό το δράμα και έφερε ξανά στην επιφάνια πράγματα προς συζήτηση για την αποξένωση. Ενός ανθρώπου που στα 32 του χρόνια είχε φήμη δόξα και χρήματα και όλα αυτά που ονειρευόμαστε κάποιες στιγμές όλοι. Ενός ανθρώπου που όταν χαμήλωναν τα φώτα στα στάδια που δοξαζόταν κλεινόταν στον εαυτό του και ζούσε μόνος το δράμα του χαμού της δίχρονης κόρης του. Και όμως αυτός ο άνθρωπος πού είχε όλα αυτά δεν είχε που να ανοίξει την καρδιά του. Δεν είχε έναν ώμο να ακουμπήσει. Δεν είχε φίλο τον άνθρωπο, όχι ότι απαραίτητα έφταιγε για αυτό ο ίδιος.

Ψυχολόγος δεν είμαι και ούτε έχω εντρυφήσει στην ψυχολογία, απλά ποιο κάτω θα θέσω ορισμένα ερωτήματα μέσα από μια ιστορία που έζησα ο ίδιος. Τον προηγούμενο μήνα η 3 μέρες που έμεινα στην Αθήνα μου γεννήθηκαν ακατανόητα ερωτήματα.

Ημέρα Σάββατο 8 το πρωί στον πρώτο όροφο πολυκατοικίας κάπου στου Ζωγράφου.
Πίνω τον καφέ μου και παρακολουθώ τους ανθρώπους που πάνε και έρχονται στον δρόμο. Η είσοδος της απέναντι πολυκατοικίας ανοίγει και προβάλει μια κυρία μαζί με το σκυλάκι της. Ξεμένω από τσιγάρα και κατεβαίνω να πάω στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς να πάρω, μπαίνω και λέω καλημέρα, δεν εισπράττω τίποτα, μπαίνει και κάποιος άλλος, μάλλον γείτονας, λέει καλημέρα του ανταποδίδω ενώ η απάντηση του ψιλικατζή είναι κάτι μεταξύ μουγκρητού και καλημέρας. Φεύγω σκεπτικός,  ανηφορίζοντας προς το σπίτι βλέπω μια άλλη κυρία να έρχεται προς το μέρος μου, αποφασίζω να της πω καλημέρα για να δω αντίδραση, μαζί με την καλημέρα μου της χαρίζω και ένα χαμόγελο. Αντίδραση: με κοιτάζει παράξενα και ίσως και με κάποιο φόβο και επιταχύνει το βήμα της. Για καλημέρα ούτε λόγος να γίνεται. Κάθισα αναπαυτικά στην βεράντα να απολάυσω τον υπόλοιπο καφέ με αυτά που έχω βιώση μέσα σε λίγα λεπτά να γυρίζουν στο μυαλό μου και να μην μπορώ να δώσω μια εξήγηση, η κυρία με το σκυλάκι επιστρέφει, και την στιγμή εκείνη ανοίγει η είσοδος και προβάλει μια άλλη κυρία, έκπληξη ούτε μια ματιά ούτε μια καλημέρα. Ώρα 8:45  προβάλει ένας κύριος στον τρίτο με μια κούπα καφέ στα χέρια κάθετε ανάβει τσιγάρο και καρφώνει το βλέμμα του στον Υμηττό. Εγώ πίνω την τελευταία γουλιά καφέ και φεύγω να κάνω κάποιες επισκευές  μέσα στο  διαμέρισμα. Κατά διαστήματα παρακολουθώ το κύριο του τρίτου, ώρα 14:10 η γυναίκα μου σερβίρει φαγητό ρίχνω μια τελευταία ματιά στον κύριο, είναι στην θέση του και έχει το ίδιο απλανές βλέμμα προς τον Υμηττό.

Τα γράφω αυτά γιατί για όσους από σας που κατοικείται στην πρωτεύουσα και σε άλλες μεγάλες πόλεις να φαίνονται σαν μια φυσική εξέλιξη, για μένα όμως έναν άνθρωπο της επαρχίας και δη μια μικρής πόλης όλα αυτά του φαίνονται παράξενα. Δεν μπορώ να κατανοήσω πως ένας άνθρωπος δεν λέει καλημέρα σε έναν άλλο άνθρωπο. Μου είναι ακατανόητο να μην χαρίζει άνθρωπος σε άνθρωπο ένα χαμόγελο το πρωί.

Τη έχει συμβεί στους ανθρώπους;
Γιατί η καταστάσεις που βιώνουν μέσα στην οικογένεια και την εργασία τους πρέπει υποχρεωτικά να της κάνουν έναν τοίχο και να κλείνονται μέσα σε αυτόν;
Και τέλος δεν υπάρχει κάποιος να τους δώσει να καταλάβουν ότι θα αισθανθούν καλύτερα αν χαρίσουν ένα χαμόγελο στον γείτονα τους;

Αισθάνομαι τυχερός σαν άνθρωπος που η τεχνολογία τα τελευταία 10 χρόνια γνωρίζει τέτοια εξέλιξη και αποφάσισα από νωρίς να την παρακολουθήσω. Το γράφω αυτό γιατί μπόρεσα και συνάντησα και γνώρισα κάποιους ανθρώπους φίλους από το face book. Δεν κρύβω ότι αυτές της συναντήσεις της περίμενα μέχρι να πραγματοποιηθούν με μεγάλη αγωνία για να πάρω απάντηση στο ερώτημα μου τη άνθρωποι είναι όλοι αυτοί που έχω κάνει φίλους μέσα από την εικονική πραγματικότητα του διαδικτύου. Ο Γιώργος, ο Θανάσης, η Βάσω, η Κατερίνα, ο Γιώργος και ο Μιχάλης από την Χαλκίδα όταν τους αποχωρίστηκα είχα μείνει με ανοιχτό το στόμα από την απλότητα τους και την ζεστή καρδιά τους.

Κλείνοντας φίλοι μου θέλω να πω ότι υπάρχουν πάρα πολύ ακόμη ΑΝΘΡΩΠΟΙ στην κοινωνία αυτό πρέπει κατά την ταπεινή μου άποψη να το λέμε καθημερινά στον άνθρωπο της διπλανής πόρτας που δεν μας χαρίζει μια καλημέρα, ακόμη και αν το σχόλιο του σε όσα του πούμε είναι προσβλητικό.

Αυτά πρέπει να μας θυμίζει και η τραγική κατάληξη του Ρόμπερτ Ενκε.

Η απόφαση !

Η είδηση πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων, αλλά είναι ιδιαίτερα σημαντική. Πρώτη φορά το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, όπου ως γνωστόν επιλύονται οι διαφορές μεταξύ κρατών, θα κληθεί να αποφασίσει αν η μονομερής ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου είναι νόμιμη ή όχι. Η απόφαση αυτή αφορά τυπικά ίσως μόνον το Κοσσυφοπέδιο (το οποίο κατέστη ανεξάρτητο με τη δύναμη των όπλων του ΝΑΤΟ) αλλά ουσιαστικά θα κρίνει την τύχη όλων των ανάλογων αποσχιστικών κινημάτων στον κόσμο. Δεν είναι λοιπόν περίεργο που η Ισπανία με το γνωστό πρόβλημα των βάσκων εθνικιστών και η Κύπρος με το αποσχισθέν κατόπιν στρατιωτικής εισβολής βόρειο τμήμα της αναμένουν με έκδηλο ενδιαφέρον την εξέλιξη της διαδικασίας. Αν και η απόφαση του Δικαστηρίου, η οποία αναμένεται να εκδοθεί σε λίγους μήνες, δεν θα είναι δεσμευτική, εν τούτοις θα αποτελέσει ένα αναμφισβήτητο νομικό προηγούμενο, το βάρος και το κύρος του οποίου θα επηρεάσει, όπως είναι ευνόητο, όλα τα σημερινά ανοιχτά μέτωπα.

Η διαδικασία ξεκίνησε την περασμένη Τρίτη στη Χάγη στην επιβλητική αίθουσα του «Ανακτόρου της Ειρήνης» του Διεθνούς Δικαστηρίου ενώπιον 15 δικαστών διαφορετικής εθνικότητας. Η σερβική αντιπροσωπεία, διευκρινίζοντας ότι είναι η πρώτη φορά στην αιματοβαμμένη ιστορία των Βαλκανίων που επιχειρείται να επιλυθεί ειρηνικά μια διαφορά, επισήμανε ότι η πρώην σερβική επαρχία αποσχίστηκε παράνομα από τη χώρα, αμφισβητώντας με τον τρόπο αυτό την εθνική κυριαρχία και παραβιάζοντας το Διεθνές Δίκαιο. Ζήτησε οι Κοσοβάροι να επανέλθουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και χαρακτήρισε το Κοσσυφοπέδιο ως «το ιστορικό λίκνο το σερβικού έθνους» που αποτελεί «αναπόσπαστο πυλώνα της σερβικής εθνικής ταυτότητας». Ο εκπρόσωπος του Κοσσυφοπεδίου απήντησε ότι η ανεξαρτησία της χώρας του είναι μη αναστρέψιμη καθώς εξασφαλίζει την περιφερειακή σταθερότητα και ασφάλεια και ότι είναι αδιανόητη η επανέναρξη διαπραγματεύσεων, παρά μόνον για τη ρύθμιση «πρακτικών ζητημάτων».

Υπενθυμίζεται εδώ ότι το Κοσσυφοπέδιο δεν έχει εξασφαλίσει ακόμη την αναγνώριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, λόγω του βέτο της Ρωσίας και της Κίνας, ενώ μόνο 63 κράτη το έχουν αναγνωρίσει και 100 (μεταξύ των οποίων η Ελλάδα, η Κύπρος και η Ισπανία) έχουν επιφυλαχθεί. Η κατάσταση στην περιοχή μόνο ανεξάρτητη χώρα δεν θυμίζει. Περισσότεροι από 14.000 άνδρες της νατοϊκής στρατιωτικής δύναμης είναι ανεπτυγμένοι εκεί και κάθε απόφαση των τοπικών αρχών μπορεί να ακυρωθεί από τον ολλανδό ύπατο εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ενωσης Πέτερ Φάιθ, ο οποίος έχει περιγράψει το Κοσσυφοπέδιο ως «κυρίαρχο κράτος σε καθεστώς επιτηρούμενης ανεξαρτησίας». Και ας μην ξεχνάμε ότι το «κυρίαρχο» αυτό «κράτος» προέκυψε έπειτα από σφοδρούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ επί 78 συνεχείς ημέρες το 1999. Δημιούργημα δηλαδή μιας ωμής στρατιωτικής επέμβασης, όπως υπήρξε και το τουρκοκυπριακό ψευδοκράτος. Και είναι η νομιμότητα αυτών των ενεργειών που ουσιαστικά θα κρίνει το Διεθνές Δικαστήριο. 



Γιάννης Καρτάλης | Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2009

Πολύ τρέξιμο για την Εθνική στο Μουντιάλ της Νοτίου Αφρικής

Η βασική διαφορά σε σχέση με την προηγούμενη και άκρως τραυματική εμπειρία της Εθνικής Ελλάδος σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου είναι η απουσία της Βουλγαρίας από το ερχόμενο Μουντιάλ, το οποίο θα διεξαχθεί στη Νότια Αφρική (11 Ιουνίου - 11 Ιουλίου 2010). Και αυτό διότι η πρωταθλήτρια Ευρώπης του 2004 ελληνική ομάδα ξαναβρίσκει μπροστά της στον όμιλο την Αργεντινή και τη Νιγηρία. Ωστόσο το 1994 στις ΗΠΑ η Ελλάδα είχε αντιμετωπίσει τον Ντιέγκο Μαραντόνα ως ποδοσφαιριστή, ενώ τώρα θα τον βρει απέναντί της ως τεχνικό της Αργεντινής των μεγάλων σύγχρονων αστέρων της μπάλας, με πρώτο και καλύτερο τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή του 2009 Λιονέλ Μέσι.

Ευνοϊκότερο μπορεί να θεωρηθεί το τωρινό πρόγραμμα. Σε αντίθεση με το Μουντιάλ 1994, στο οποίο η Εθνική του κ. Αλκέτα Παναγούλια είχε κληθεί να βουτήξει απευθείας στα βαθιά αντιμετωπίζοντας την Αργεντινή (η ελληνική ομάδα είχε ηττηθεί με 0-4), αυτή τη φορά το πρόγραμμα μοιάζει πιο βατό: Η Ελλάδα κάνει σέντρα στις 12 Ιουνίου 2010 στο Πορτ Ελίζαμπεθ με τη Νότια Κορέα, συνεχίζει στις 17 Ιουνίου στο Μπλουμφοντέιν με τη Νιγηρία και «κλείνει» όσον αφορά τη φάση των ομίλων στις 22 Ιουνίου με αντίπαλο την Αργεντινή στο Πολοκβάνε.

Ο ομοσπονδιακός τεχνικός της Ελλάδας κ. Οτο Ρεχάγκελ σημείωσε ότι «το 1994 είναι πολύ μακριά στο παρελθόν και αυτή τη στιγμή η εθνική ομάδα δεν έχει καμία σχέση με εκείνη που ταξίδεψε στις ΗΠΑ» και εξέφρασε την ευχή «σε περίπου μισό χρόνο που ξεκινάει η διοργάνωση θα ήθελα να έχω όλους τους έλληνες διεθνείς 100% έτοιμους». Χρησιμοποιώντας το σλόγκαν της αθλητικής εταιρείας που «ντύνει» την Εθνική από την τελική φάση του Euro 2004, ο γερμανός τεχνικός τόνισε: «Αν είμαστε πλήρεις, τότε “impossible is nothing” (σ.σ.: τίποτα δεν είναι απίθανο) και μπορούμε να περάσουμε στην επόμενη φάση».

Αναφερόμενος στις αντιπάλους της Εθνικής ο χερ Οτο υπογράμμισε: «Το απόλυτο φαβορί είναι η Αργεντινή. Εχουμε καλές ελπίδες στην πρεμιέρα απέναντι στη Νότια Κορέα, ενώ η Νιγηρία είναι αφρικανική ομάδα που ουσιαστικά θα παίζει στην έδρα της και δεν πρέπει να την υποτιμήσουμε». Για τους έλληνες διεθνείς ο κ. Ρεχάγκελ εξέφρασε τη σιγουριά του ότι «θα δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους, καθώς δεν έχουν πολλές ευκαιρίες να βρεθούν σε μια τόσο σημαντική διοργάνωση δίπλα στους καλύτερους του πλανήτη».

ΑΠΟ "ΤΟ ΒΗΜΑonline

Διάσκεψη της Κοπεγχάγης

Ονειρο απατηλό μοιάζει πια η επίτευξη μιας νομικά δεσμευτικής συμφωνίας στην Κοπεγχάγη η οποία θα εξασφαλίζει την αποτροπή των κλιματικών αλλαγών. Οι ηγέτες περίπου 65 κρατών έχουν δεσμευθεί ότι θα συμμετάσχουν από αύριο ως τις 18 Δεκεμβρίου στη Διάσκεψη της Κοπεγχάγης προκειμένου να λάβουν μέρος στις διαπραγματεύσεις για την Κλιματική Αλλαγή(CΟΡ15) του ΟΗΕ με στόχο να καταλήξουν σε μια συμφωνία που θα αντικαταστήσει το Πρωτόκολλο του Κιότο, η ισχύς του οποίου εκπνέει το 2012. Δεδομένης της απροθυμίας ορισμένων χωρών να θέσουν συγκεκριμένους στόχους, είναι πλέον ορατό το ενδεχόμενο τα... παζαρέματα των συνολικά 192 χωρών να καταλήξουν απλώς σε μια πολιτική συμφωνία χωρίς νομικές δεσμεύσεις, όπως ακριβώς επιθυμούν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο το κλίμα δεν μπορεί να περιμένει. Αύξηση της θερμοκρασίας, τήξη των πάγων, ερημοποίηση εδαφών και καταστροφή καλλιεργειών, καταστροφή φυσικών οικοσυστημάτων και ακραία καιρικά φαινόμενα έχουν καταστήσει ήδη κλιματικούς πρόσφυγες 175 εκατομμύρια ανθρώπους. Υπάρχει άραγε άλλος χρόνος για διαπραγματεύσεις

ΑΠΟ "ΤΟ ΒΗΜΑonline

ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ.....

Πέρασε κι όλας ένας χρόνος από την άτυχη βραδιά που χάθηκε ένα παιδί. Ένα παιδί που η μοίρα το ήθελε να βρεθεί σε λάθος χρόνο σε λάθος τόπο, σε μια περίοδο που η πρωτεύουσα της χώρας μας και άλλες μεγάλες πόλης κατακλύζονταν από πορείες διαδηλώσεις και ταραχες…ΓΙΑΤΙ;

Ο θάνατος του Αλέξη δεν έχει να κάνει με την λειτουργία της δημοκρατίας μας, έχει να κάνει με την λειτουργία του κράτους και της οικογένειας που δεν τα μαθαίνει τη είναι το υπέρτατο αγαθό όπως η δημοκρατία.
Γιατί σε αυτά τα παιδιά δεν τα μάθαμε ιστορία, το μεγαλύτερο εφόδιο για να πορευτούν στην ζωή, δεν δώσαμε να καταλάβουν τη ήθελε να πει ο Λαμπράκης δεν δώσαμε να μάθουν τη έκανε ο Παναγούλης και δεν θα μάθουν ποτέ τη πρέσβευαν τα παιδιά στο πολυτεχνείο και στην νομική.

Απλά τα αφήσαμε μόνα να καταλάβουν, και χωρίς να το θέλουν να εγκλωβιστούν σε διάφορα δόγματα και εισαγόμενους «πολιτισμούς». Και αυτά κατάλαβαν να καταχραστούν το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, κατάλαβαν να θεωρούν την αυθάδια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, και την αναρχία ως ευδαιμονία.

Ας καθίσουμε γονείς , δάσκαλοι και όσοι ασχολούνται καθημερινά με αυτά τα παιδιά να κοιταχτούν στον καθρέφτη και να κάνουν την αυτοκριτική τους.

«Αθώα» τα κινητά για όγκους στον εγκέφαλο

Μια πολύ μεγάλη μελέτη στη Σκανδιναβία, η οποία διήρκεσε 30 χρόνια, «αθωώνει» τα κινητά τηλέφωνα σχετικά με την πρόκληση όγκων στον εγκέφαλο.

Ειδικοί της Αντικαρκινικής Εταιρείας της Δανίας και συνεργάτες τους ανέλυσαν την ετήσια συχνότητα εμφάνισης δύο διαφορετικών μορφών όγκου του εγκεφάλου, του γλοιώματος και του μηνιγγιώματος, σε ενηλίκους ηλικίας 20-79 ετών από τη Δανία, τη Φινλανδία, τη Νορβηγία και τη Σουηδία. Οι ερευνητές «σάρωσαν» όλα τα αρχεία των συγκεκριμένων χωρών σχετικά με τον καρκίνο, τα οποία θεωρούνται από τα πιο ενημερωμένα σε παγκόσμιο επίπεδο, για μια πολύ μεγάλη περίοδο, από το 1974 ως το 2003. Οπως φάνηκε, μέσα στις τρεις αυτές δεκαετίες 60.000

άτομα διαγνώσθηκαν με όγκο στον εγκέφαλο.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι «στη Δανία, στη Φινλανδία, στη Νορβηγία και στη Σουηδία η χρήση κινητών τηλεφώνων αυξήθηκε σημαντικά στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Ωστόσο εμείς παρατηρήσαμε μια μικρή, σταθερή αύξηση στη συχνότητα εμφάνισης όγκων στον εγκέφαλο,η οποία ξεκίνησε από το 1974, πολύ προτού αρχίσουν να χρησιμοποιούνται κινητά τηλέφωνα».

Συγκεκριμένα, όπως προέκυψε από την ανάλυση, από το 1974 ως το 2003 τα ποσοστά γλοιώματος παρουσίασαν αύξηση της τάξεως του 0,5% ετησίως για τους άνδρες και του 0,2% ετησίως για τις γυναίκες. Σε ό,τι αφορά το μηνιγγίωμα κατεγράφη αύξηση κατά 0,8% ετησίως μεταξύ των ανδρών. Παρ΄ ότι στις γυναίκες μετά τα μέσα του 1990 κατεγράφη αύξηση των ποσοστών μηνιγγιώματος της τάξεως του 3,8% ετησίως, οι ερευνητές τονίζουν ότι η αύξηση αυτή αφορούσε γυναίκες άνω των 60 ετών, οι οποίες θεωρούνται ούτως ή άλλως ομάδα «υψηλού κινδύνου» για όγκους στον εγκέφαλο.

Παράλληλα, από τη δεκαετία του 1990 και μετά η πρόοδος που συνετελέσθη στις μεθόδους απεικόνισης του εγκεφάλου οδήγησε και σε καλύτερη διάγνωση σχετικά με την ύπαρξη όγκων, υποστηρίζουν οι επιστήμονες στο επιστημονικό έντυπο «Journal of the Νational Cancer Ιnstitute». Και συμπληρώνουν ότι «δεν εμφανίστηκε σημαντική αλλαγή στη συχνότητα εμφάνισης όγκων στον εγκέφαλο από τα μέσα του 1990 ως το 2003,δεδομένου μάλιστα ότι ένας όγκος μπορεί να αρχίσει να αναπτύσσεται πέντε ως δέκα χρόνια πριν από τη διάγνωση». Π ρέπει να σημειωθεί ότι το ζήτημα της σύνδεσης της χρήσης κινητών τηλεφώνων με τον καρκίνο αποτελεί ένα πολύ «καυτό» πεδίο. Ορισμένες μελέτες έχουν δείξει ότι ίσως υπάρχει τέτοιου είδους σχέση, ενώ τα αποτελέσματα άλλων απορρίπτουν τη σύνδεση. Πάντως και οι ερευνητές από τη Δανία, επικεφαλής των οποίων ήταν η Ιζαμπέλ Ντελτούρ, υπογραμμίζουν ότι δεδομένης της πολύ μεγάλης χρήσης κινητών τηλεφώνων σε παγκόσμιο επίπεδο απαιτούνται και άλλες μακροχρόνιες μελέτες σχετικά με το ζήτημα, κυρίως επειδή η μεγάλη «έκρηξη» στη χρήση των συσκευών ξεκίνησε σε πολλές χώρες στο τέλος της δεκαετίας του 1990.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ"ΒΗΜΑ"